Familie de Haan heeft Minispoorbaan

door Eelco de Haan

Tekst Nieuwsblad “De Sleutel”. Foto’s: Peter de Graaf.

Een aantal maanden geleden stuurde ons lid Eelco de Haan uit Oss een kopie van een krantenartikel waar zijn tuinbaan stond omschreven. Hieronder het verslag uit de krant. (red)

Oss - ‘Met kerstmis is het zo mooi. Dan zitten we rond een uur of zeven ‘s avonds buiten met de lichtjes in de tuin en zien de wagonnetjes met de lampjes aan langsrijden’, vertelt Marijke de Haan enthousiast. ‘Mooi, joh’ reageert haar zeven jarige dochtertje Sophie. Vooral vader Eelco en zoon Sieger (10) zijn geregeld in de achtertuin te vinden. Daar ligt een heuse minispoorweg, compleet met stationnetje.

‘Ting, ting”, klinkt het ‘Ting, ting”, klinkt het geregeld vanuit de tuin van de Osse familie. En daar zijn vooral vader en zoon vaak te vinden, zittend achter het bedieningspaneel van hun spoorweg. Ze hebben er werk van gemaakt; treintjes rijden af en aan over de rails die ze onder het terras en overhet vijvertje voeren. Zo’n zes jaar geleden begon het. Toen heeft Eelco zijn Märklin treintjes verkocht. ‘De kinderen waren nog klein’, herinnert hij zich. ‘Ze speelden toen ook met treintjes, maar op een gegeven moment gingen ze met die treintjes tegen elkaar bonken.’ Sieger kijkt zijn vader lachend aan. De kinderen speelden graag met Playmobil. En nu nog steeds. Op tafel staat dan ook een door met een playmobilauto met aanhanger. Die neemt Sieger zo meteen mee als hij bij zijn vriendje gaat spelen. ‘Op een gegeven moment ging ik naar de treinenbeurs en vond wagonnetjes in dezelfde maat als Playmobil’, vervolgt zijn vader. Het spul -LGB- bleek ook steviger te zijn dan Märklin. Dus perfect voor pa en de kinderen om daar mee aan de slag te gaan; ze bouwden binnen een spoorbaan en lieten de treintjes erop rijden. ‘Ik verzamelde op den duur meer. Toen zei Marijke na een tijdje: ’Je hebt nu zoveel, waarom zou je die baan niet buiten leggen?’Eelco nam, met hulp van zijn zoontje, het technische gedeelte op zich. Marijke de beplanting van de tuin. Zij: ’Het moet niet overheersen. Ik vind ook dat de kinderen in de tuin moeten kunnen spelen en dat we er op het terras kunnen gaan zitten.’

Uitdagend

Stap voor stap ontstond de baan die er nu ligt. Het is volgens Eelco niet gemakkelijk om de rails aan te leggen, maar wel uitdagend. Hij laat door foto’s te zien hoe hij vormen van beton maakte om daar de rails op te leggen. Want de rails moeten stabiel liggen, anders gaat de trein schokken en hobbelen en dat geeft problemen met de elektriciteit. ‘Het is een leuke hobby. Je komt tijdens het aanleggen van de rails steeds weer voor ‘problemen’ te staan. Soms moet je iets weer afbreken, soms gaan er weken overheen. En ik neem wel eens een idee over van mensen die ook een trein in de tuin hebben, die ook lid zijn van de GrootSpoorGroep. Dat is een vereniging voor treinliefhebbers.’ Sieger gaat wel eens met zijn pa mee naar een bijeenkomst.Treinen zijn ook zijn hobby. ‘Ik ga volgend jaar een spreekbeurt over treinen houden. En over Playmobil,’ zegt hij zelfverzekerd. Maar niet alleen de familie de Haan blijkt het spoorwegtraject interessant te vinden. Eelco weet wel iets leuks te vertellen: we hadden met z’n achten een etentje. Daarna gingen we buiten op het terras wat ‘borrelen’. Iemand vroeg of we de trein wilden laten rijden, dus dat gebeurde. Opeens kwamen we er achter dat er een hele familie door het hek aan de straat stond toe te kijken. Ja soms maak je lijpe dingen mee hoor. Geregeld staan er mensen door het hek onze tuin te kijken, het heeft echt aantrekkingskracht.’

Het gezin is net terug uit Italië. Ook Zwitserland hebben ze aangedaan tijdens hun reis. ‘Daar heb je de specifieke stoomlocomotief die over het mooiste banentraject van de wereld rijdt. Het banentraject, genaamd Rhätische Bahn, heeft LGB nagemaakt. ‘We zijn meegereden, zo’n tweehonderd kilometer. Bij speciale bruggen gestopt. Echt een rit voor treinliefhebbers’, vertellen Eelco en Marijke. Zelf rekenen ze zich niet tot de groep echte treinliefhebbers. Eelco: Het is niet zo dat heel ons huishouden erom draait. We houden ook van lekker eten, drinken en ander leuke dingen.

Treinofiel

Marijke: Ja we hebben wel in die trein gelachen, Je komt er echte fanaten tegen. Er was een knul uit België, hij reisde de hele wereld af, had duizenden foto’s gemaakt van trajecten, bruggen en treinen. Echt een treinofiel. Zijn maandsalaris gaat volgens mij op aan zijn hobby.’ Eelco lacht: ja sommige mensen daar weten zelfs alle locomotieven op te noemen, met nummers en al.’ De trip was niet alleen leuk voor het gezin, maar ook wel leerzaam voor pa. ‘Je hoort weer tips van mensen, je ziet de echte Rhätische Bahn. En die wil ik ook na bouwen. Kijk, deze hobby is nooit af. Je kunt er huisjes bij bouwen, wissels elektrisch maken of nieuwe wagons kopen.’ Hij loopt naar de kast en pakt er een grote doos vanaf. ‘Dit bouwpakket is van een origineel station van de Rhätische Bahn. Die 4800 stukjes ga ik in elkaar zetten. Mooi voor bij de rails.’ Hij vervolgt: ik kan ook altijd met de hobby bezig zijn, ook bij slecht weer. Dan kan ik niet buiten de trein laten rijden, nee. Maar zet ik toch gewoon dit bouwpakket in elkaar. Ben ik er in principe ook mee bezig.’

Het is wel een dure hobby. Bij het aanleggen van het spoor, februari vorig jaar, had het gezin een goed idee om de rails die nog nodig waren om de geplande route te leggen bij elkaar te sprokkelen. ‘Ik werd veertig jaar, een mijlpaal. Het was toen winter. We gaven een feestje dat in het teken stond van Zwitserland. Bratwurst, Glühwein en dat soort dingen. Wat ik aan mijn gasten vroeg was een bijdrage voor de rails.’ En, na het feest was het plan rond en de ontbrekende stukken konden worden gekocht. Hij vervolgt: en dat is nu nog steeds zo: als ik jarig ben of met kerst is de boodschap duidelijk: iets voor de hobby is altijd welkom.’

(Voor meer informatie kunnen GSG leden ons altijd bellen.)